عرفان سعدی - حافظ - مولوی

چون موسی به وعده گاه آمد عرض کرد: پروردگارا ! "خود را به من بنمای" تا تو را تماشا کنم
خداوند فرمود: " هرگز مرا نخواهی دید"؛
لیکن به کوه نگاه کن پس اگر بر جای خود قرار گرفت به زودی مرا خواهی دید.

پس پروردگار آن را متلاشی ساخت و موسی مدهوش بر زمین افتاد.
( "أرنی": خودت را به من نشان بده
"لن ترانی ": هرگز مرا نخواهی دید)

منسوب به سعدی
چو رسی به کوه سینا "أرِنی" مگو و بگذر
که نیرزد این تمنا به جواب "لن ترانی"

حافظ
چو رسی به طور سینا "أرِنی" بگو و بگذر
تو صدای دوست بشنو، نه جواب "لن ترانی"

منسوب به مولانا
"أرنی" کسی بگوید که تو را ندیده باشد
تو که با منی همیشه، چه "تری" چه " لن ترانی"