خطاب به امام زمان علیه السلام

جهت دیدن شش گوشه دلم تاب ندارد
نگهم خواب ندارد
قلمم گوشه ی دفتر
غزل ناب ندارد
همه گویند به انگشت اشاره
مگر این عاشق دیوانه دلسوخته ارباب ندارد ؟
تو کجایی ؟
شده ام باز هوایی
چه شود جمعه ی این هفته بیایی ؟
به جمالت به جلالت دل ما را بربایی

اماجواب امام زمان:
تو خودت مدعی دوستی و مهر شدیدی
که به هر شعر جدیدی
ز هجران و غمم ناله سرایی ، تو کجایی؟
تو که یک عمر سرودی «تو کجایی؟» تو کجایی؟
چه کسی قلب تو را سوی خدای تو کشانده؟
چه کسی در پی هر غصه ی تو اشک چکانده؟
چه خطرها به دعایم ز کنار تو گذر کرد
چه زمان ها که تو غافل شدی و یار به قلب تو نظر کرد
و تو با چشم و دل بسته فقط گفتی
تو کجایی!؟ و ای کاش بیایی
هر زمان خواهش دل با نظر یار یکی بود، تو بودی
هر زمان بود تفاوت ، تو رفتی ، تو نماندی
خواهش نفس شده یار و خدایت
و همین است که تاثیر نبخشند به دعایت
و به آفاق نبردند صدایت
و غریب است امامت
من که هستم ، تو کجایی؟
تو خودت کاش بیایی
به خودت کاش بیایی...

(السلام علیک یا صاحب الزمان)

اللهم عجل لولیک الفرج