سلامم را جوابی ده که در شهر تو مهمانم

سلامم را جوابی ده که در شهر تو مهمانم

غبارم را بیفشان تا به پایت جان بیفشانم

بپرس از خود کجا بودی ، کجا هستی ، چه می جویی

نگاهم کن چه می گویم ، سخن بشنو چه می خوانم

دلم گوید سخن با تو ، چنین روشن که من با تو

صفای این چمن با تو ، بیا مرغ سخن دانم

در آن ساحل چه می گردی ، از آن دریا چه آوردی

به شهر خویشتن باز آ که من پیغام جانانم

به گلبانگ جهانتابم چه آتش هاست بر دلها

نمی گیرد چرا در تو ، نمی دانم ، نمی دانم