زواپس ماندگان یادی کن آخر
چه رانی تند جانا محمل خویش
مرا در اولین منزل ره افتاد
تورا خوش باد راه ومنزل خویش
چه فرصتها که گم کردم در این ره
زبخت خواب ناک غافل خویش
چه خوش میسوزم از درد فراقش
مکن ضایع طبیبا مرهم خویش
برچسب: نویسنده: آریا امینی تاريخ: پنجشنبه 11 خرداد 1396 ساعت: 14:03