از این گفتن خدایا شرم دارم
وزآن حضرت به غایت شرمسارم
زفیض خود دلم پرنور گردان
زبانم را زباطل دور گردان
ضمیرم را زمعنی بهره ور کن
خیال فاسداز طبعم به در کن
مرا توفیق نیکو بندگی ده
دلم را زنده دار وبندگی ده
زخودرایی تبه شدکار مارا
خداوندا به خود مگذار مارا
برچسب:
نویسنده: آریا امینی