غمت در نهان خانه ی دل نشیند

غمت در نهان خانه ی دل نشیند
بنازی که لیلی به محمل نشیند
به دنبال محمل سبک پر قدم زن
مبادا غباری به محمل نشیند
مرنجان دلم راکه این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست مشکل نشیند
بنازم به بزم محبت که آنجا
گدایی به شاهی مقابل نشیند
به پا یت خلد خارآسان برارم
چه سازم به خاری که بر دل نشیند
به دنبال محمل چنان زار گریم
که از گریه ام ناقه در گل نشیند
خوشا کاروانی که شب راه طی کرد
دم صبح اول به منزل نشیند

نوایی نوایی نوایی نوایی
همه با وفایند تو گل بی وفایی
الهی بر افتد نشان جدایی
جوانی بگذرد تو قدرش ندانی